Divine intervention or a political PR stunt?
وقتی استدلالِ منطقی و برنامهی مشخصی
برای آینده وجود ندارد، «تقدسسازی» تنها سلاح باقیمانده است. ادعای اینکه «خدا انتخاب
کرده» یا «موسی در قصر رشد کرده»، توهینِ آشکار به شعورِ مخاطبی است که در قرن بیست
و یکم زندگی میکند. این دقیقاً همان روشی است که قدرتطلبان برای فرار از پاسخگویی
و جلبِ حمایتهای کورکورانه استفاده میکنند. تفاوتِ این جریان با بقیه فقط در «نام»
است؛ وگرنه روشِ «مقدسنمایی برای تحمیل اراده» همان است که همیشه بوده.
شما بگید: اینهمه نمایش برای چیست؟
ترس از قضاوت عمومی یا کمبود پایگاه مردمی؟ (نظرتون رو بنویسید)
