میرزاده عشقی، (متولد ۲۰ آذر ۱۲۷۳، همدان درگذشت ۱۲ تیر ۱۳۰۳)، شاعر، روزنامهنگار، نمایشنامهنویس
و نویسنده دوران مشروطه بود.
در دوران تحصیل، علاوه بر دروس معمول،
زبان فرانسه را آموخت و به آن مسلط گشت. در اوایل جنگ جهانی اول، به استانبول رفت.
در شعبه علوم اجتماعی و فلسفه دارالفنون باب عالی، به تحصیل دانش پرداخت. پس از بازگشت
به همدان، همراه با حزب سوسیالیست و نمایندگان اقلیت مجلس، به مبارزه علیه دیکتاتوری
سلطنتی پرداخت.
میرزاده عشقی قرداد ۱۹۱۹، را خیانت رضا خان و قرارداد فروش ایران به انگلستان
نامیده بود.
مقالات و اشعار آتشین او علیه این قرارداد،
باعث دستگیری و زندانی شدن وی شد. در سال ۱۳۰۲، با آغاز زمزمهی جمهوری، میرزاده عشقی
در مقالهای تحت عنوان جمهوری قلابی، بهمخالفت با رضاخان برخاست.
سرانجام میرزاده عشقی در ۱۲ تیرماه ۱۳۰۳، در منزل خودش به دست دو
تن از عوامل رضاخان هدف گلوله قرار گرفت و در بیمارستان شهربانی جان باخت.