متن اصلی:
اللهین آدی و
یادی ایله
نئجه قان آغلاماسین
داش بو گون!
بیزیم اولکهمیز
بوتون غم کدر دی، هر بیر تورپاغین آدام اَله آلسا قان دی سیخینتی دی، جواننلار آرادان
گئتمهلی هدر اولمالیدی، دوشونجه جسارت حییف اولمالیدی، شریف حورمتلی اینسانلار
اَزیلملی یئره دوشملیدی. نهایت کی ناراحاتچیلیخ، اورک آغریسی، روحون آجیشماسی، اومودون
اومودسوزلیغا چِوریلمهسی، هامیسی قان کدر دی. میللتین ده قارانلیخ یاشاییشی دیله گلمیهن
دی. الله بیزه نه تقدیر یازسادا، بو بیزه بیر لاییق طالع اولا بیلمز.
دونن، تیر آیین
۳۱ مینجی گونی، خبردار اولموشوخ کی عزیز و حورمتلی یولداشیمیز، دَیَرلی و اوجالی قارداشیمیز،
مهدی خانکی، خلق مجاهیدلرین اَنیوخاری قهرمانی اللهینان دیدار الییپ! دار آغاجی ایله
اوز اوزه قالیپ و اوز جانینی ملت یولون دا، خلق یولون دا فدا ائلییپ.
ایسلام جیمهوریتی
اونا اولوم گتیریپ و اونون قانینین یره توکولمهسینی مجاز بولوپ دی! نیه کی بیزیم
قهرمان گنجیمیز، تهرانین قانتُوکن دیکتاتوری ایله موباریزه ائتمکی قصد ائلمیشدی،
نیه کی مهدی ایرانین آزادلیقینی هر شئیدن واجیب گورموشدی و اوزونون تمام وقتینی بو
یول دا صرف ائلهمیشدی.
ننگ اولسون بو
حرامزادهلره!
رسوایچیلیخ اولسون
سیز شرفسیزلره کی گوجوز بیر ۲۵ یاشیندا جوانا چاتدی! الله سیزی بو دونیا دن آپاریپ
دا بیرده یره گتیرمسین!
تکبهتک اعدام
اولونموش وطنداشلاریمیز یادیمیزدا دی، تکبهتکینه بیز گوز یاشی توکوروخ. مگر اولار
کی بیر لحظه گول و گوزل شکیللری بیزیم ذهنیمیزدن پوزولا! تا عمریمیز وار سیزین یولیزی
بیزلر دوام وئریپ، یادیزی و سایارلی آدیزی حفظ ائلییپ و اونون اودولماغینا اذن وئرمهریخ!
الله سیزین یاریز
اولسون، جنت سیزین یریز اولسون!
ترجمهی فارسی:
با نام و یاد خدا
از سنگ ناله خیزد
روز وداع یاران!
سرزمین ما سراسر
اندوه و رنج شده است. هر وجب از خاکش را که در دست بگیری، آغشته به خون و سختی است.
جوانان باید از میان ما بروند و قربانی شوند، اندیشه و شجاعت باید نابود شود، انسانهای
شریف و محترم باید تحقیر شوند و به خاک بیفتند. سرانجام، همهچیز به اضطراب، درد دل،
رنج روح و تبدیل شدن امید به ناامیدی ختم میشود. اینها همه غم و اندوه خونین این
ملت است؛ تاریکیای که زندگی مردم را فرا گرفته و حتی در کلمات هم نمیگنجد.
هر سرنوشتی که
خدا برای ما نوشته باشد، این نمیتواند سرنوشت شایستهی ما باشد.
دیروز، سیویکم
تیرماه، باخبر شدیم که یار عزیز و گرامیمان، برادر ارزشمند و والامقاممان، مهدی خانکی،
از بزرگترین قهرمانان مجاهدین خلق به دیدار خدا شتافته است. او در برابر چوبهی دار
ایستاد و جان خود را در راه ملت و مردم فدا کرد.
جمهوری اسلامی
مرگ را برای او رقم زد و ریخته شدن خونش را مجاز دانست؛ زیرا این جوان قهرمان ما تصمیم
گرفته بود با دیکتاتوری خونریز تهران مبارزه کند. مهدی آزادی ایران را از هر چیز مهمتر
میدانست و تمام زندگی و زمان خود را در این راه صرف کرده بود.
ننگ بر این حرامزادگان!
رسوایی بر شما
بیشرفانی که تمام قدرتتان تنها به یک جوان بیستوپنجساله رسید! خدا شما را از این
دنیا ببرد و دیگر هرگز به این جهان بازنگرداند.
همهی هموطنانی
که اعدام شدهاند، یکبهیک در یاد ما زندهاند و برای تکتکشان اشک میریزیم. مگر
ممکن است حتی برای لحظهای چهرههای خندان و زیبای آنان از ذهن ما پاک شود؟
تا زمانی که زندهایم،
راه شما را ادامه خواهیم داد، یاد و نام پرافتخارتان را حفظ خواهیم کرد و هرگز اجازه
نخواهیم داد که به فراموشی سپرده شوید.
خدا یاور شما باد
و بهشت جایگاهتان.
جمعی از دانشجویان
دانشگاه تبریز
۱ مرداد ۱۴۰۵
@shoureshgarane
