با فروپاشی جهان دوقطبی و در شرایطی
که به نظر میرسید در هیچکجای جهان خبری از انقلابیگری و مبارزهی آزادیبخش وجود
نخواهد داشت،مجاهدین خلق با انقلاب درونی خود در یک انطباق فعال با شرایط، توان مقابله
جویی و هماوردی صفوف خود را صدچندان افزایش داده و پرچم مبارزهی آزادیبخش را در شرایطی
که به دوران افول انقلابیگری شهرت پیدا کرده بود،بالا بردند.
این پرچم چیزی نبود جز برداشتن یک گام
چپتر در نفی استثمار انسان از انسان با هدف قرار دادن اندیشهی جنسیتگرایی و پذیرفتن
هژمونی و فرماندهی زنان در صفوف مبارزهی انقلابی
در سال ۱۳۷۲، مجاهدین، فهیمه اروانی
را بهعنوان مسئول اول سازمان انتخاب کردند. او در نخستین سخنرانی خود چنین گفت:
«در شرایطی که میبینیم سفینهها و کشتیهای ایدئولوژیکی
که نزدیک به یک قرن پیشاپیش بشریت بودند، دارند درهم میشکنند و خلأ و سرشکستگی مهیبی
در برابر بشریت دهان باز کرده است؛ تصادفی هم نیست که در کشور ما، با آن سابقهی تاریخی،
با آن انقلاب مشروطه، انقلاب جنگل و نهضت ملی مصدق، اکنون ارتجاع و دجالیت خمینی همآوردی
جز مجاهدین و ارتش آزادیبخش ندارد.»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر