-------------------
صبر کن اخترجان صبر کن!
آن روزگاری که اختر جان چپ دو آتشه بود
و در سازمانهای چپی فعالیت میکرد، من هیچ فعالیت چپی نداشتم و در هیچ سازمان چپ نبوده
ام و در ادبیاتم هم نشانه های چپی و استالینی و لنینی نیست. البته امروز خود را مخاطب
همه فحش هائی که جماعتی به چپ و چپی ها و توده ای ها و چریک ها و فدائی ها میدهند،
میدانم، جاخالی نمیدهم و دشنام ها و توهین هایشان را به جان میخرم و در کنار همه چپ
های باقیمانده (که اعدام نشده اند) دوست دارم از این جماعت فحش بخورم. در مقابل این
فاشیست های نادان، حتماً چپ ام، خیلی هم چپ ام!
این توضیح برای ادامه مطلب لازم بود.
امروز که اختر خانم یک سلطنت طلب دو
آتشه شده و من همانم که بودم یا نبودم، خوشحالم که هنوز مرا از فهرست انتشارات واتساپی
اش حذف نکرده و ساعت یک ربع به صبح سه شنبه گذشته این پیام را از او میگیرم:
«بچه ها من حسابی مریض شدم با تب و لرز و هی از خواب میپرم،
از ساعت چهار و نیم بیدار شدم فکر کردم یه شعار که سه فاسد ضد ایران را در بربگیره
درست کنم. اگه خوشتون اومد تشویقم کنید بیشتر
درست کنم! :))
نه_چپ_میخوام_نه_ملا_همه_برن_رامالله!
نظرتون چیه؟ »
(بعدش اختر خانم آدرس رام الّله مینویسد، که چپ ها و ملا
ها راه را گم نکنند!)
«پ.ن:
«رامالله یک شهر در فلسطین عشق چپ هاست! »
«اين_آخرين_نبرده_پهلوى_برميگرده »
من اخترخانم قاسمی را دست کم نمیگیرم.
بانوئی است مقتدر، ژورنالیست، خبرنگار، عکاس حرفه ای، فیلمبردار، دوستی مهربان و صادق.
او امروز یکی از سلطنت طلبان یا پادشاهیخواهان برجسته، خستگی ناپذیر، فعال و سازمانده
تظاهرات در شهر کلن و اطراف است.
از اقتدار ایشان بگویم که از ساعت چهار
و نیم صبح که بیدار شده اند برای ساختن شعار، تا ۸ صبح که آنرا برای دوستان واتساپ کرده
اند، آرم یا پوستر تمام رنگی شعارشان را هم با گرافیکی قوی و محکم و مشت گره کرده آماده
و همراه کرده اند. (البته یک لام و یک تشدید کم دارد با یک مجاهد!)
این که پیشتر گفتم به آن معنی که این
روزها منظور است چپ نیستم، برای اینست که بگویم از شعار تازه اختر خانم نترسیدم، چون
تا آنجا که میدانم ملا هم نیستم!، بنابراین ترس از وضعیت شخص خودم ندارم که بفرستندم
به «رام الله». میتوانم وقتی دارند میاندازندم توی وانت، جیغ بزنم و داد و فریاد کنم
و بگویم «اخترجون به اینا بگو من چپ نیستم!».
پس اینکه میخواهم به اختر خانم و امثال ایشان بگویم فعلاً کوتاه
بیایند، ملاحظه شخصی نیست، بلکه به خاطر بعضی آبروداری هاست. یعنی اختر عزیز و همسنگرانش
باید توجه کنند که الان زود است. هنوز نه به دار است نه به بار است، نباید این چیزها
را بروز داد.
بهرحال، دوست نازنین، تشویق خواسته بودی،
تشویق میکنم همه تان را که از ساعت چهار و نیم صبح بیدار شوید و شعارهای نفی بلد اشخاص
و تبعید غیرخودی ها و اخراج دگراندیشان را درست کنید ولی صلاح در اینست که فعلاً منتشر
نکنید. فعلاً یک مدت دندان روی جگر بگذارید، خودتان را نگهدارید، جنبه داشته باشید،
دیر نمیشود. خوب نیست الان. حرف در میآورند.
من به پاس اینکه نان و نمکت را خورده ام و به تو و شوهر آلمانی و دختر نازنینت
ارادت داشته ام، پیشنهاد میکنم صبر انقلابی داشته باشید. «رام الله» سر جایش هست، جائی
نمیرود، بگذارید بقیه چیزها هم سر جایشان قرار بگیرند بعد مشت خود را باز کنید.
هادی خرسندی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر