پریسا کمالی، زندانی سیاسی محبوس در
زندان مرکزی یزد، روز چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵، بدون اطلاع قبلی از بند
خارج و به زندان بندرعباس منتقل شد. بر اساس گزارشهای رسیده، مسئولان زندان یزد او
را بهطور ناگهانی فراخوانده و در اقدامی غافلگیرانه به زندان بندرعباس اعزام کردهاند.
@shoureshgarane
تعریف میکرد که یک شب در اتاق بازجویی کناری دیالوگ تکاندهندهای را شنیده که هیچ وقت فراموش نخواهد کرد. او میگفت از میان نعرههای چند بازجوی وحشی صدای قاطع دختری را میشنیده است که از او بعنوان کانون شورشی نام میبردند. در میان ضرب و شتم و توهینهای جنسی که به او میشد، ناگهان یکی از بازجویان با لحن تحقیرآمیز به او گفت: - بدبخت؛ مجاهدین اونور دنیا نشستن دارن عشق و حالشونو میکنن. امثال تو رو هم فریب دادن مثل «سرباز یه بار مصرف» علیه مابه کار گرفتن. به یکباره سکوتی مرگبار بر فضای بازجویی سایه اندخت. ۲۰ ثانیهای نگذشته بود که آن دختر شورشی پاسخ کوبندهاش را با متانتی که از لحنش پیدا بود، بر صورت بازجو تُف کرد. - پاسخ دختر شورشی: این موضوع «سرباز یه بار مصرف» رو واسه دهمین باره که تکرار میکنی... مگه خودتون هزار بار تبلیغ نکردین که مجاهدین نه زندگی دارن نه خانواده نه همسر نه تفریح نه مسافرت؟ -بازجو: خب که چی؟! -دختر شورشی: مگه خودتون شب و روز نمیگین که مجاهدین همه چیزشون رو تو راه جنگیدن با شما باختن؟ - بازجو: خُب؟! -دختر شورشی: کسی که همه چیزشو واسه آزادی فدا کرده هیچوقت نمیتونه رویکرد کالایی و ابزاری به دیگران داشته باشه. اینو قبل از همه از خودم میفهمم که همه چیزم را میخوام فدای مردمم کنم. برو یکی دیگه رو خر کن. نگاه منو به مجاهدین نمیتونی عوض کنی...! -بازجو: با این حرفایت داری همهی راههای برگشت رو به روی خودت میبندی. -دختر شورشی: من سرباز یهبار مصرف نیستم که دنبال عفو و بازگشت باشم. تا آخرش ایستادهام!! @m_azerbaijan1
دیلیاکسپرس زیر عنوان
دو زن جدیترین چالش برای رژیم بیرحم آیتاللهها در ایران به انتخاب مهناز میمنت
بهعنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران پرداخته و ضمن برشمردن تبعیضهای
گسترده قانونی و اجتماعی علیه زنان در ایران، از جمله مجازات و حشیانه سنگسار و
فجایع ناشی از تبعیض و خشونت علیه زنان در خانواده و مجازات زنان بهدلیل سرپیچی
از حجاب اجباری، نابرابری شهادت زنان در دادگاه و، محدودیتهای شغلی، مینویسد:
همین وضعیت، شگفتانگیزی موضوع را دو چندان میکند. زیرا جدیترین چالش علیه
دیکتاتوری مذهبی ملاها و سلطه مردسالارانه قرونوسطایی، از سوی دو زن شکل گرفته
است. واقعیتی که نقشآفرینی زنان در رأس مقاومت سازمانیافته را برجستهتر میکند.
مهناز میمنت، در کنار مریم رجوی، رئیسجمهور
برگزیده شورای ملی مقاومت ایران، به یکی از برجستهترین چهرههای زن در اپوزیسیون
متشکل علیه تهران تبدیل شده است. او بهعنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق انتخاب
شد. سازمان مجاهدین خلق، شناختهشدهترین جنبش مقاومت سازمانیافته ایران است و
شبکهیی از کانونهای شورشی را در داخل کشور هدایت میکند و همزمان در سطح بینالمللی
برای سرنگونی جمهوری اسلامی و جایگزینی آن با یک جمهوری دموکراتیک با جدایی دین از
دولت فعالیت دارد.
این سازمان که برای دههها یک جنبش مقاومت مسلحانه
را پیش برده، سالها پیش توسط ایالات متحده و اتحادیه اروپا در لیست سیاه قرار
داشت، اما با آرای دادگاهها که آن را یک جنبش مقاومت مشروع توصیف کردند، در سالهای
۲۰۰۹و ۲۰۱۲ از لیستهای تروریستی خارج شد. این سازمان اکنون طرح ده مادهای مریم رجوی
را برای یک جمهوری دموکراتیک برای آینده ایران معرفی میکند که خواستار انتخابات
آزاد، آزادی ادیان، برابری جنسیتی و لغو مجازات اعدام است.
انتخاب میمنت در شرایطی صورت گرفت که رژیم ایران
با فشار فزاینده نیروهای اپوزیسیون در داخل، اقتصاد بحرانزده و تشدید رویارویی با
آمریکا در خلیجفارس روبهروست. در چنین فضای ملتهبی، حضور زنان در مناصب ارشد
اپوزیسیون نمادی چشمگیر از برابری، شجاعت و امید است؛ که مستقیماً ساختار زنستیز
و سرکوبگر حاکمیت ولایت فقیه را به چالش میکشد.
مریم رجوی نیز رئیسجمهور برگزیده ائتلاف شورای
ملی مقاومت ایران بوده است. سازمان مجاهدین خلق یکی از سازمانهای عضو این ائتلاف
سیاسی است.
انتخاب مهناز میمنت در حالی صورت گرفت که رژیم با
فشارهای فوقالعادهای از سوی نیروهای اپوزیسیون در داخل، اقتصاد بحرانزده و
رویارویی مجدد نظامی با آمریکا در خلیج [فارس] روبهروست. تهران در پی حملات
آمریکا به نفتکشهای ایرانی و حملات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به ناوهای جنگی
آمریکا، تهدید به تلافی علیه منافع انرژی ایالات متحده کرد.
در میان این فضای ملتهب، حضور زنان در مناصب ارشد
اپوزیسیون بسیار چشمگیر است.
مهناز میمنت در نشستهای همزمان سازمان مجاهدین
خلق که در هفت کشور اروپایی برگزار شد به این سمت انتخاب شد. او در دور اول ۵۶
درصد آرا را کسب کرد که در دور دوم به ۸۵ درصد رسید.
رضا پهلوی، از نوشتهگذاری روی دیوار ندبه و التماس و چاپلوسی برای
اسرائیل و نتانیاهو گرفته تا عجز و لابه از عمو ترامپ برای رسیدن به پادشاهی؛ میتوانی
تمام این دلقکبازیها را هم انجام بدهی، اما اگر در داخل ایران پایگاه اجتماعی و
نیروی متشکل نداشته باشی، همه این هیاهوها چیزی جز کشک و پوشال نیست. شرایط امروز ایران با دوران رضا شاه و محمدرضا شاه زمین
تا آسمان فرق دارد. دیگر آن دوران نیست که یک قدرت خارجی بتواند با تکیه بر سرکوب
مردم ایران، فردی را بر سر کار بیاورد و برایش حکومت بسازد. زمانه
عوض شده است؛ ایران امروز، ایران دوران پدرت و پدربزرگت نیست. اگر در
داخل کشور پشتوانه و نیروی واقعی نداری، تکیه بر اسرائیل، نتانیاهو و ترامپ نه
«پادشاهی» میسازد و نه مشروعیت؛ فقط میزان وابستگی و بیپایگی سیاسی را بیشتر
آشکار میکند.
زندان قصر
قصر، از بناهای دوره قاجار بود که در
دوره رضاشاه تغییر کاربری داد و به زندان تبدیل شد.
این زندان بعدها به یکی از شناختهشدهترین
زندانهای تهران تبدیل شد.
زندان قزلقلعه
قزلقلعه در دوره قاجار بهعنوان قورخانه
و محل نگهداری مهمات ساخته شده بود.
محمدرضاشاه ان را به زندان تبدیل کرد .
زندان قزلحصار
قزلحصار در دهه ۱۳۴۰ در منطقه کرج ساخته شد
یکی از بزرگترین مجموعههای زندان در
ایران تبدیل شد.
این زندان ، شرایط سخت زندانیان و برخوردهای امنیتی گره خورده
است.
زندان اوین
اوین در دهه ۱۳۴۰ ساخته شد
و به یکی از مهمترین مراکز نگهداری
زندانیان سیاسی تبدیل گردید.
نام اوین، بعدها به یکی از شناختهشدهترین
نامها در تاریخ زندانهای سیاسی ایران تبدیل شد.
زندان کمیته مشترک ضدخرابکاری
برای بازجویی و نگهداری متهمان سیاسی
مورد استفاده قرار میگرفت.
در خاطرات و روایتهای زندانیان سیاسی،
از شکنجه، ضربوشتم، آویزانکردن و تجاوز
و سوزاندن با اتو…رایج ترین شکنجه این زندان بود .
اینها تنها نام چند ساختمان نیستند؛
بلکه بخشی از تاریخ محاصر ایرانند
.
شـرم
بـر مـن و نکردههایم سوختم سوختم این راز نهفتن تا کی؟ شرح پریشانی، غم پنهانی و
قصهٔ بیسر و سامانی من گوش کنید: ای دریغ که هموطنی
از خلق ستمدیده از گرانی بنزین آنچنان بهستوه آمده که بر سر خودخاک میپاشد. کاش
چنین روزی را نمیدیدم فدایت شوم-اگر از من بپذیری، خاک را بر سراپای دشمن ضدبشر
بریز و خود بپاخیز، سر بلند دار و سلاح بردار زحمتکشـان مسلــح شــوید»
روز ۱۵ شهریور خواهر مجاهد مهناز میمنت در شور
اول با ۵۶ درصد آراء، در شور دوم با ۸۵ درصد و در شور سوم با رأی قریب به اتفاق
به عنوان مسئول اول یا حالا همون که شما میگید دبیرکل سازمان مجاهدین انتخاب شد.
چی گفتم؟ گفتم با ۵۶ درصد آراء! گفتم با ۸۵ درصد آرا...
نگفتم ۵۶ درصد آرا را بدست اورد. یا ۸۵ درصد آراء را بدست آورد
چون خودش نمیخواست و تا آخرین لحظه
با اصرار از کاندید دیگهای دفاع میکرد و این نه اولین باره که اینطوره، نه فرمالیستیه...
باید توی مجاهدین باشی تا بفهمی!
داستان اینه که از نظر مجاهدین اونی
بالاتره که از همه پایینتره! اونی که بقیه متواضعتره از همهبیشتر میشنوه، کمتر از خودش نام و نشانی باقی میذاره
اصلا خودبخود اونی تو چشم جمع میره که
همین ویژگیها رو داره
همیشه شرمسارناکردههاش در مقابل مردم
در مقابل جمعه. اگه کسی مثلا از خودش تعریف کنه عجیب به نظر میاد!
به این ترتیب اگه کسی تلاشی برای کسب یک کرسی بکنه به زبان بیزبانی میگه
من صلاحیت اون کرسی رو ندارم.
خوب حالا تو چنین فضایی وقتی انتخابات
برگزار میشه: صحنه همین میشه! کسی کاندید نیست!
