فراخوانِ دیرهنگامِ یک رهبرِ خودخوانده؛ نوشدارو بعد از مرگ سهراب

 

ویکتوریا آزاد چهارشنبه – ۱۷ دی ۱۴۰۴

پس از ده روز جانفشانی، فداکاری و حضور شجاعانه‌ی مردم ایران در خیابان‌ها، ناگهان رضا پهلوی «یادش می‌افتد» فراخوان بدهد؛ آن‌هم فراخوانی برای فردا و پس‌فردا.

این یعنی چه؟ یعنی تعلیقِ جنبشی که همین حالا در جریان است، به امید هماهنگ‌شدن با تقویم و زمان‌بندی کسی که از واقعیت میدان عقب مانده است. خودِ او نیز ناخواسته به این عقب‌ماندگی اعتراف می‌کند، آن‌جا که می‌گوید: این اولین فراخوان من است.»

اگر این اولین فراخوان توست، پس مردم ایران نه به دعوت تو، بلکه با اراده‌ی مستقل خود به خیابان آمده‌اند.

در این صورت، ادعای «رهبری» نه‌تنها بی‌پایه، بلکه تحریف واقعیت یک قیام مردمی است.

رهبری، با تأخیر و دستور از بالا شکل نمی‌گیرد؛

جنبش‌های اجتماعی با دستور از بالا و با فاصله‌ی زمانی با رهبر شکل نمی‌گیرند.

رهبری، اگر وجود داشته باشد:

• هم‌زمان با مردم است

• هم‌ریتم با خیابان است

• و از دل خطر و هزینه بیرون می‌آید

فراخوانی که ده روز پس از شروع قیام داده می‌شود، نه هدایت‌گر است و نه راهگشا؛

بلکه تلاشی است برای سوارشدن بر موجی که از قبل به راه افتاده

 زبان بدن؛ جایی که ناگفته‌ها فاش می‌شوند؛

رهبری فقط به کلمات محدود نمی‌شود؛ بدن، پیش از زبان سخن می‌گوید.

ایستادن با دست در جیب هنگام خطاب‌کردن مردمی که در خیابان جان می‌دهند، یک خطای ساده‌ی ظاهری نیست؛ بلکه حامل پیام‌های عمیق و نگران‌کننده است:

 • نشانه‌ی فاصله‌ی روانی با مخاطب

 • بیانگر عدم درگیری عاطفی و مسئولیت‌پذیری

 • و علامتی از قرارگرفتن در موضع تماشاگر، نه همراه و نه پیشرو

در شرایطی که مردم با بدن‌های بی‌دفاع در برابر گلوله ایستاده‌اند، زبان بدنی که امنیت، آسودگی و فاصله را منتقل می‌کند، ناخواسته این پیام را مخابره می‌کند:

«من این‌جا ایمن ایستاده‌ام، شما آن‌جا هزینه بدهید.»

این شکاف، با هیچ شعار و بیانیه‌ای پر نمی‌شود.

واقعیت میدان؛

واقعیت ساده و عریان است:

در خیابان‌های ایران، نامی از رضا پهلوی شنیده نمی‌شود.

مردم برای آزادی، کرامت و آینده‌ی خود ایستاده‌اند، نه برای تثبیت جایگاه یک چهره‌ی بیرون از میدان.

اصرار بر نادیده‌گرفتن این واقعیت، نه نشانه‌ی رهبری، بلکه نشانه‌ی توهم در ادراک نقش تاریخی خویش است.

زمانی که جنبش از شما عبور کرده، اصرار بر پیشوا بودن، فقط صورت‌مسئله را مخدوش می‌کند.

جمع‌بندی

قیام مردم ایران:

 • نیاز به تعلیق ندارد

 • نیاز به قیم ندارد

 • و نیاز به رهبریِ خودخوانده‌ی دیرهنگام ندارد

نوشدارو، وقتی معنا دارد که پیش از مرگ سهراب برسد.

#ابتذال_رهبری

#قیام_سراسری

#ایران_متحد_یکپارچه

#ویکتوریا_آزاد

@iranyarannetwork1398