فراخوان رضا پهلوی
برای حضور مردم در خیابان‌ها، اگر قرار است در روایت او صرفاً یک «تجربه شخصی» یا یک
«تاکتیک» تلقی شود، پس تکلیف جان‌های ازدست‌رفته، مجروحان، زندانیان و خانواده‌هایی
که بهای سنگین آن را پرداخته‌اند، چه می‌شود؟
این، بازی روی
کاغذ و مهره‌چینی پشت میز نیست!
سخن از خیابان‌هایی
است که بهای آن را مردم با جان عزیزان خود
برای آزادی پرداخته‌اند.
کشتار، زخم و زندان،
تجربه تاکتیکی نیست؛ فاجعه‌ای انسانی است.
که پیامدهایش با
چنین هزینه‌ای برای مردم همراه بوده، اما در نهایت آن را صرفاً یک تجربه شخصی یا تاکتیک نامید؟
اگر فراخوانها یک تاکتیک بود، مسئولیت پیامدهای آن با کیست ؟
چه کسی باید پاسخ‌گوی
مردمی باشد که هزینه این تصمیم‌ها را پرداخته‌اند؟
چرا با فریبکاری
مردم را مهره‌های یک بازی کثیف سیاسی خود برای
برگردان تخت منحوس پادشاهی خرج می
کنی انهم به نفع رژیم
!
جان انسان‌ها ابزار «تجربه شخصی » و «تاکتیک فردی نیست » از حافظه
تاریخ پاک نمی شود .
نه فقط آنچه گفته
شد، بلکه هزینه‌ای که مردم پرداختند ثبت و
باید در اینده در این موارد در دادکاه مردم پاسخ داده شود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر