در راستای همین خط، یکی از مهرههایی که خامنهای برای مصرف
در برابر مجاهدین و قیام جوانان شورشی در دست دارد، معاون سیاسی وزارت کشور دولت
خاتمی و معاون امور بینالملل وزیر ارشاد در دولت میرحسین موسوی، مصطفی تاجزاده
است. او که مدتی تا قبل از قیام دی ۹۶ در دبة ترشی نظام بود، بهعنوان «زندانی سیاسی
سابق!» کوک شد تا به نجات رژیم از گرداب سرنگونی بپردازد. پروژة توهمپراکنی در
مورد اصلاح رژیم ولایتفقیه، از درون حاکمیت سالهاست که از نفس افتاده و مردم ایران
نیز بطلان تاریخی آن را در قیام دی ۹۶ با شعار «اصلاحطلب! اصولگرا ـ دیگه تمومه
ماجرا» خروشیدهاند.
در ارتباط با آنچه گفته شد، پاسدار حمیدرضا مقدمفر، مشاور
فرماندة سپاه، در سخنان ۱۳بهمن ۹۸ خود با صحه گذاشتن بر نقش امثال تاجزاده برای
حفظ نظام میگوید، اعتراف میکند که آنها برای نظام از ۳جهت سودمند هستند:
نقش سوپاپ
اطمینان برای نظام
«مواضع افرادی مانند آقای تاجزاده اگر چه ممکن است برای برخی دوستداران انقلاب
سخت و گزنده باشد ولی وقتی به لایههای عمیقتر این رفتار نگاه میکنیم میبینیم
که همین رفتارها در واقع سودهایی نیز برای انقلاب اسلامی دارد». (تسنیم ۱۳بهمن ۹۸)
نمایش
وجود دمکراسی و آزادی بیان در دیکتاتوری دینی
«وجود امثال تاجزاده که آزادانه تندترین مواضع را علیه مقامات ارشد نظام اتخاذ
و بیشرمانه ادعاهای ناروایی را درباره آنان مطرح میکند نشانه رسوایی آنان در
ادعای نبود آزادی در کشور است تا جایی که این شائبه برای برخی ایجاد شده است که
چرا وی تا این حد از آزادی عمل برخوردار است»؟(همان منبع)
قابل توجه اینکه این «آزادی عمل»! تاجزاده در حالی است که
زندانهای رژیم پر است از زندانیانی که اتهام آنها اهانت به خامنهای یا سران قوای
سهگانه و حتی جرمهایی پایینتر از این است. شحنههای نظام شبانهروز حتی فضای
مجازی را در پی یافتن اندک مخالفت با نظام بو میکشند.
پارازیت اندازی
در مسیر قیامکنندگان
پاسدار مقدمفر در ادامه یکی دیگر از کار کردهای مهرههای
در آب و نمک خواباندهای مانند تاجزاده را اینچنین عنوان میکند:
«این افراد بهعنوان اپوزیسیون داخلی، با موضعگیریهای خود و اظهاراتی که بروز
میدهند، در واقع در نقش یک عنصر آشکار اطلاعاتی، دشمن را در تصمیمگیریها و عمل
خود به اشتباه میاندازند که نمونههای آن را در مقاطع مختلف از جمله ماههای اخیر
در اشتباه محاسباتی مقامات آمریکایی درباره ملت و نظام اسلامی دیدهایم».(همان
منبع)
در فاز پایانی، دیکتاتوری آخوندی چارهای جز این ندارد که
مهرههای خود را با دست خود بسوزاند. این از آثار تعمیق قیام و مرزبندیهای آن است
و آن را باید به فال نیک گرفت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر