روزنامه جروزالمپست
یادداشتی از لقمان رادپی، پژوهشگر مسائل خاورمیانه و حقوق بینالملل، منتشر کرده که
در آن بر «چندملیتی بودن ایران» و ضرورت پرهیز غرب از «تحمیل مدلهای متمرکز و تکمحور»
تأکید شده است.
نویسنده با اشاره
به اعتراضات اخیر در استانهای کردنشین و لرنشین، نوشته که بحثهای بینالمللی دربارهٔ جانشینی آیتالله خامنهای در صورت فروپاشی وضعیت فعلی افزایش
یافته و برخی محافل غربی بهدنبال جلوگیری از خلأ قدرت هستند.
بهگفتهٔ رادپی، ساختار متمرکز و فارسمحور در ایران، چه در دوران پهلوی
و چه پس از ۱۳۵۷، موجب «حذف و سرکوب ملتها و گروههای غیرفارس» شده است. وی فهرستی
از گروههای اتنیکی و مذهبی از جمله تورکها، کردها، بلوچها، عربها، تورکمنها، قشقاییها،
ارمنیها، گیلکها، تالشها و بهاییها را ذکر کرده و پروژه همگونسازی و آسیمیلاسیون
از دوران پهلوی تا جمهوری اسلامی را شرح داده است. نویسنده همچنین از غرب انتقاد کرده
که «ایران را مترادف با فارس» میبیند و هشدار داده که این رویکرد میتواند به تداوم
«حذف ساختاری» منجر شود.
در بخش دیگری از
یادداشت، رادپی بازگشت سلطنت از طریق رضا پهلوی را «راهحل ناکارآمد» توصیف کرده و
نوشته است که او «نیرویی وحدتآفرین» برای ساختار آینده کشور نیست. وی به کمپین «وکالت
میدهم»، انتقادات مطرحشده درباره روابط برخی حامیان پهلوی با سپاه و عدم اقبال ملتهای
غیرفارس اشاره کرده و نتیجه گرفته که «پهلوی نماد حذف و نه شمول است».
نویسنده در پایان
تأکید کرده که گذار پس از جمهوری اسلامی باید بر «تمرکززدایی، شمولیت، و حق تعیینسرنوشت
ملتها» مبتنی باشد و غرب نباید «یک دیکتاتور جدید فارس را به یک ایران چندملیتی تحمیل
کند».
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر