وقتی برای یک مراسم در تهران، در کمترین
زمان ممکن کیلومترها سایهبان نصب میشود و همه امکانات و نیروها بسیج میشوند، مردم
حق دارند بپرسند:
پس چرا همین عزم و همین امکانات را هنگام
سیل، زلزله و بحرانهایی که جان و زندگی مردم را نابود میکند، نمیبینیم؟
چرا وقتی مردم زیر آوار میمانند یا
تمام داراییشان را سیل میبرد، خبری از این سرعت عمل نیست؟ مگر رنج مردم ارزش کمتری
دارد؟
اگر میشود در چند ساعت چنین حجم عظیمی
از امکانات را فراهم کرد، چرا برای نجات مردم و کاهش درد و خسارتشان همین اراده دیده
نمیشود؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر