در هر پیچ تاریخ، یک رهبر دزد، یک شارلاتان
مذهبی یا یک عنصر وابسته با ادعای پوشالی ملیگرایی یا یک شاهزاده دنبال تاج و تخت
برباد رفته در انتظار است تا ثمرهی خون خلق را مصادره کند.
تاریخ نشان داده که با دو اهرم اساسی
میتوان انقلاب مردم را نسبت به این آفات واکسینه ودشمنان خلق را به زبالهدان تاریخ پرتاب کرد:
دو اهرم اساسی که اپوزیسیون و آلترناتیو
واقعی را میشود با معیار آنها شناخت
۱- اعتقاد تام و تمام به حاکمیت مردم
۲- استراتژی صحیح منطبق با دیکتاتوری بر سرکار و شرایط عینی جامعه
آری!
آلترناتیوی واقعی آن نیرویی است که این
دو عنصر را نهادینه کرده باشد، در آن صورت میتواند انقلاب را از چنگال «خمینیها»
و «پهلویها» و دیگر دزدهای انقلاب محافظت کند.
اپوزیسیوننماهایی که درمقابل آخوندهای
خونریز و تا دندان مسلح و چوبههای دار برپا شدهشان در ملا عام اصالت مقاومت مشروع
مردم را خشونت عنوان و برای خوشایند این وآن طرف داخلی و خارجی مشی «خشونت پرهیزی» را تبلیغ میکنند.
آلترناتیو تقلبیای که میخواهد الیگارشی
فاسد آخوندی را با الیگارشی سلطنتی و دیکتاتوری مذهبی را با دیکتاتوری سلطنتی جایگزین
کند،
به تفالهای در دست دشمن برعلیه جنبش
مردم تبدیل میشود.
تنها جریانی که از روز نخست به این دو
اصل وفادار ماند،
کسی که گفت راه مقابله با آخوندهای خونریز
مقاومت مسلحانه است و با تاسیس شورای ملی مقاومت یک آلترتاتیو ملی و غیروابسته و یک
بدیل بیهمتا برای جایگزینی نظام آخوندی ساخت،
همان است که امروز هم هدف اصلی کینهتوزی
دشمنان خلق است.
یعنی #سازمان_مجاهدین_خلق
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر