این چه حکایت است یاران آتش به جان را
که چند روز صف کشیدهاند تا بپردازند
حاصل کار و زحمت طاقتفرسا یا دارایی
«ناچیز» را «در ارتفاع شکوهناک فروتنی»
و غرور شگفت را در کشکول درویشی و خاکساری
با ابراز «شرمندگی»
این همان «توان جلیل به دوش بردن بار
امانت» برای آزادی و استقلال خلقی
شاهزده و شیخ گزیده است
صفی دیدم از سرمایههای بیهمتای وطن،
دانشمندان و اساتید و هنرمندان
و قهرمانان ورزش ایران
تا یاران و همبندان دیرین، زحمتکشان
دردمند و گلهای نوشکفته و نوجوان میهن
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر