در روایت کنت تیمرمن
از دیدار فلاحیان با انصاری، محاسبهای معنادار مطرح میشود: نگهداشتن رضا پهلوی
«در بازی» میتواند برای خنثیکردن دیگر مخالفان سودمندتر از ترور او باشد.
اهمیت این روایت
در منطق قدرت است: حکومت میتواند از حضور یک چهره مخالف بهره ببرد، اگر نقش او به
تشدید شکافها، فرسودن اعتماد و تضعیف توان مشترک مخالفان بینجامد.
چنین بهرهبرداریای لزوما به همکاری آگاهانه
آن فرد نیاز ندارد.
این روایت بهتنهایی
سند همکاری رضا پهلوی با وزارت اطلاعات نیست؛ اما پرسشی اساسی پیش میکشد:
حاصل سیاست یک
مدعی رهبری، تقویت قدرت مردم در برابر حکومت است یا فرسودن نیروهایی که برای آزادی
مبارزه میکنند؟
مخالفت با جمهوری
اسلامی، آغاز سنجش است.
معیار تعیینکننده،
پاسخگویی به مردم و نتیجه عملیِ سیاستهاست.
#پهلوی_رو_بشناس
#ایران
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر